در این مقاله روشی برای کاهش برهمکنش بین پایدارسازهای سیستم قدرت در شبکه های بزرگ چند ماشینه به منظور بهبود پایداری سیگنال کوچک پیشنهاد می شود. بردار بهره های نسبی فرکانسی (DRGA) معیاری برای شناسایی زوجهای ورودی و خروجی با ارتباط قوی به منظور تجزیه یک سیستم چند ورودی-چند خروجی به چند سیستم تک ورودی-تک خروجی در فرکانسهای مختلف می باشد. با استفاده از ماتریس DRGA، روشی کارآمد و ساده برای کسب اطلاعاتی در مورد نحوه برهمکنش PSSهای سیستمهای چند ماشینه در فرکانسهای مربوط به مدهای الکترومکانیکی سیستم قدرت معرفی می شود. سپس از این اطلاعات برای طراحی یک سیستم پس پردازشگر استفاده شده تا بتواند برهمکنش منفی بین PSS، ها را با آنالیز و کنترل سیگنالهای خروجی به حداقل برساند. برای افزایش انعطاف پذیری و به منظور کاهش حساسیت نسبت به تغییر نقطه کارسیستم مورد آزمایش قرار گرفته است. Matlab ها و سیستم پس پردازشگر پیشنهادی به صورت فازی طراحی شده اند. روش پیشنهادی بر روی سیستم آزمون دو ناحیه ای در محیطPSS نتایج بدست آمده نشان می دهد که پس پردازشگر فازی توانسته بطور رضایت بخشی با به حداقل رساندن تداخل منفی بین پایدارسازهای سیستم قدرت بطور همزمان هم پایداری سیگنال کوچک را اصلاح کرده و هم حساسیت این پایدارسازها به تغییر نقطه کار را کاهش دهد.

استفاده از سامانه زمین پایه لورن در ناوبری، به دلیل مصونیت در مقابل جمینگ و امکان بهبود کارآیی آن با استفاده از سخت افزارها و الگوریتم های پردازشی جدید، اخیرا بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. منابع مختلف خطا که از جمله مهمترین آنها تداخل موج پیوسته (CWI) می باشد، باعث خطا در ردیابی فاز سیگنال شده، که این عامل باعث خطا در اندازه گیری زمان ورود و در نهایت کاهش دقت ناوبری می شود. در این مقاله به ارائه یک الگوریتم جدید به منظور حذف تداخل موج پیوسته هم زمان با استفاده از تحلیل ساختار پالس های لورن در حوزه زمان پرداخته شده است. این الگوریتم که از بار محاسباتی بسیار پایینی برخوردار می باشد عملکرد بسیار بهتری نسبت به روش های مرسوم داشته و پیاده سازی آن باعث بهبود کارآیی و افزایش دقت ناوبری سامانه می شود. نتایج حاصل از شبیه سازی نشان می دهد عملکرد الگوریتم پیشنهادی تقریبا مستقل ازSIR سیگنال دریافتی بوده و عامل محدود کننده در این الگوریتم تنها SNR سیگنال دریافتی است. الگوریتم پیشنهادی برای اندازه گیری زمان ورود (TOA)، عملا باعث حذف اثر تداخل هم-زمان ( برابر بهبود نسبت به روش های مرسوم میانگین گیری و کدگشایی فاز) می شود. این بهبود چشمگیر در ازای کاهش SIR دریافتی ناشی از تداخل موج پیوسته غیرهم زمان به اندازه حداکثر dB3، که می توان آن را با استفاده از یک فیلتر میان گذر به راحتی حذف نمود، حاصل می شود.

استفاده از سامانه لورن، به دلیل مصونیت در مقابل جمینگ و قابلیت نفوذ به مکان های مسقف یک روش پدافندی مقاوم برای ناوبری است. این سامانه به عنوان یک سامانه کمک ناوبری، به ویژه در زمان بحران و قطع GPS توانایی ناوبری را به طور مستقل دارد. یکی از مهم ترین منابع خطا در سامانه ناوبری لورن، تداخل نرخ متقابل (CRI) است. در این مقاله، تحلیل حذف تداخل نرخ متقابل در سامانه های لورن با استفاده از یک فیلتر ترکیبی از طریق تحلیل سیگنال در حوزه فرکانس انجام شده است. نتایج نشان می دهد، فیلتر ترکیبی تداخل ناشی از زنجیره مزاحم را تقریبا به طور کامل حذف می نماید و هیچ اثر مخربی بر روی طیف سیگنال زنجیره مطلوب ندارد. خطوط طیفی که در فرکانس های معادل با معکوس بزرگ ترین مقسوم علیه مشترک بین PCI زنجیره مورد نظر با زنجیره های هم جوار مزاحم است، با کدینگ فاز کنونی حذف نمی شوند. البته تعداد خطوط طیفی که روش پیشنهادی قادر به حذف آن ها نیست، بسیار محدود است و تاثیر در عملکرد سامانه ندارد. در عمل می توان از دو یا سه فیلتر notch با پهنای بسیار کوچک برای حذف این خطوط باقی مانده استفاده نمود، بدون اینکه تاثیر در طیف استاندارد لورن داشته باشد. همچنین سیگنال لورن در حوزه فرکانس با استفاده از فیلتر پیشنهادی تحلیل شده است تا به نحوه طراحی کدینگ فاز جدید به منظور حذف کامل اثر تداخل CRI ناشی از زنجیره های لورن مزاحم پرداخته شود.

استفاده از سامانه لورن، به دلیل مصونیت در مقابل جمینگ و قابلیت نفوذ به مکان های مسقف یک روش پدافندی مقاوم برای ناوبری است. این سامانه به عنوان یک سامانه کمک ناوبری، به ویژه در زمان بحران و قطع GPS توانایی ناوبری را به طور مستقل دارد. منابع مختلف خطا که از جمله مهمترین آن ها تداخل موج پیوسته (CWI) است، باعث خطا در ردیابی فاز سیگنال شده، که این عامل باعث خطا در اندازه گیری زمان ورود و در نهایت کاهش دقت ناوبری می شود. در این مقاله به ارائه یک روش جدید برای حذف تداخل موج پیوسته در گیرنده سامانه ناوبری لورن با استفاده از الگوریتم تطبیقی خطی پرداخته شده است. نوآوری خاص این مقاله در تحلیل سیگنال لورن و به دست آوردن میزان تاخیر مورد نیاز برای انتخاب ورودی های مناسب در قیلتر تطبیقی است. فیلتر تطبیقی مورد استفاده یک فیلتر تطبیقی پرکاربرد و مناسب در کاربرد های عملی است. بزرگترین مزیت روش پیشنهادی عدم نیاز به شناخت فرکانس های تداخلی و توزیع فرکانسی سیگنال های تداخلی است. سامانه پیشنهادی به صورت خودکار فرکانس های تداخلی را در ورودی به دست آورده و حذف می نماید. نتایج حاصل از شبیه سازی نشان می دهد پس از اعمال الگوریتم پیشنهادی، نسبت SIR خروجی به SIR ورودی، بسته به مقدار SIR در ورودی 36 الی 80 دسی بل بهبود می یابد. همچنین هر تکرار از الگوریتم پیشنهادی نیازمند 3N+1 عملگر ضرب است(N تعداد وزن های فیلتر تطبیقی است)، و بدون هیچ گونه محدودیت سخت افزاری و بار محاسباتی قابل پیاده سازی است.

رشد تقاضا برای دسترسی به طیف فرکانسی، منجر به پیدایش شبکه های رادیوشناخت گر شده است. به طوری که در کنار کاربر اولیه، به کاربران ثانویه اجازه داده می شود که از بخش های بلااستفاده طیف استفاده کنند. با فرض این که کاربر اولیه از تمامی طیف فرکانسی خود استفاده کند، در فضای برداری فضای بلااستفاده خواهد داشت. این ایده اخیرا مورد توجه قرار گرفته است و طرح همسوسازی تداخل در شبکه های رادیوشناخت گر مطرح شد. در این طرح با توجه به محدودیتی که در توان ارسالی وجود دارد کاربر اولیه با استفاده از الگوریتم واترفیلینگ تعدادی از راستاهای فضایی را بدون استفاده رها می کند حال کاربران ثانویه با طراحی پریکدر، علاوه بر اینکه سیگنال خود را در زیرفضای حاصل از بردارهای ویژه بلااستفاده کاربر اولیه جهت دهی می کنند، تداخل ناشی از دیگر کاربران ثانویه را در گیرنده های خود هم سو می کنند. به این ترتیب، فضای بیش تری برای هر کاربر باقی خواهد ماند که در حالت ایده آل برابر با نیمی از کل فضای سیگنال هر کاربر است. در این مقاله به منظور کارایی بهتر کاربران ثانویه، از کدهای فضا-زمان برای ارسال سیگنال کاربران ثانویه بهره گرفته شده است به طوری که با کاهش تعداد آنتن های کاربران ثانویه، میزان تداخل بعد از به کار بستن تکنیک همسوسازی تداخل صفر نمی شود که این تداخل با ساختار الموتی و ایجاد زیرفضای متعامد در حوزه زمان حذف شده است. در این مقاله، دو کاربر ثانویه در باند فرکانسی مشابه به صورت فرصت طلب به ارسال اطلاعات در زیرفضای مجاز می پردازند. هدف طراحی پریکدرهایی است که تداخل هر کاربر ثانویه را حذف کند به طوری که کاربران ثانویه در زیر فضای عمود بر هم به ارسال اطلاعات می پردازند در نتیجه هر کاربر در زیر فضای متعامد اطلاعات را دریافت و بدون تداخل ناشی از کاربر ثانویه دیگر آشکارسازی می کند.

منابع مختلف خطا که از جمله مهمترین آن ها تداخل موج پیوسته (CWI) است، باعث خطا در اندازه گیری زمان ورود و در نهایت کاهش دقت ناوبری در سامانه لورن می شود. در این مقاله به ارائه یک الگوریتم جدید به منظور حذف CWI هم زمان با استفاده از تحلیل ساختار پالس های لورن در حوزه زمان و ارایه یک کدینگ فاز جدید پرداخته شده است. این الگوریتم از بار محاسباتی بسیار پایینی برخوردار است. نتایج حاصل از شبیه سازی نشان می دهد SIR در خروجی الگوریتم پیشنهادی تقریبا مستقل ازSIR سیگنال دریافتی بوده و عامل محدود کننده در این الگوریتم تنها SNR سیگنال دریافتی است. الگوریتم پیشنهادی با استفاده از کدینگ فاز جدید برای اندازه گیری زمان ورود (TOA)، عملا باعث حذف اثر تداخل هم زمان می شود. این الگوریتم برای نسبت سیگنال به تداخل برابر با dB 15-خطای زمان ورود را تا 693 برابر نسبت به الگوریتم متداول میانگین گیری و کدگشایی فاز که از سیگنال با کدینگ فاز استاندارد لورن استفاده می کند، بهبود می بخشد. این بهبود چشمگیر در ازای کاهش SIR دریافتی ناشی از تداخل موج پیوسته غیرهم زمان به اندازه حداکثر dB3، که می توان آن را با استفاده از یک فیلتر میان گذر به راحتی حذف نمود، حاصل می شود.

از نظر تئوری سطوح روایی را می توان به سه سطح تقسیم کرد که درهم فرورفتن آن ها تداخل سطوح روایی (metalepsis) نامیده می شود. به عبارت دیگر، متالپسیس «هر نوع دخالت راوی یا راویت شنوی برون داستانی در سطح داستانی یا هر نوع دخالت شخصیت های سطح داستانی در دنیای راویت درونه ای یا بالعکس هر نوع دخالت شخصیت های داستان درونه ای در سطح داستانی است». از این رو، در تمامی روایت هایی که دارای داستان درونه ای هستند، استعدادی بالقوه برای آمیختگی این سطوح وجود دارد. سوالات این پژوهش عبارتند از این که: 1) تداخل سطوح روایی چیست وآیا این شیوه در داستان های پست مدرن وجود دارد یا ریشه در داستان گویی کلاسیک دارد؟ 2) کارکردها و تاثیرات استفاده از این شیوه در متون روایی چیست؟ 3) شیوه های تداخل سطوح روایی به چند نوع تقسیم می شود؟ در جستار حاضر تنها در پی تعریف و تبیین مبانی نظری این ابزار روایت شناسی هستیم.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

در این مقاله، یک شبکه رادیوشناختگر ارائه داده ایم که شامل چند کاربر ثانویه و یک کاربر اولیه است. کاربران ثانویه با روش تحت پوشش، از طیف کاربر اولیه استفاده می کنند. کاربر اولیه نیز دارای عملکرد Successive Relay است. در Successive Relay با استفاده از دو رله نیمه دوطرفه به عملکردی مشابه رله تمام دوطرفه ولی با شدت تداخل بین رله ای کمتر می رسیم که باعث بهبود بهره طیفی می شود. همچنین با وجود اضافه شدن کاربران ثانویه، برای حفظ عملکرد صحیح کاربر اولیه و افزایش مجموع نرخ کاربران ثانویه، استفاده از عملکرد Successive Relay در کاربر اولیه را مطرح کرده ایم. در شبکه رادیوشناختگر نیز کاربران دارای تداخل هستند که برای حذف تداخل از ایده هم ترازسازی تداخل بهره گرفته ایم. در ادامه با در نظر گرفتن یک نرخ آستانه برای کاربر اولیه، حداقل توان لازم را برای منبع و رله به منظور تضمین کیفیت سرویس دهی کاربر اولیه به دست آورده ایم. یک مسئله تخصیص توان بیشینه سازی نرخ مجموع کاربران ثانویه ارائه کرده ایم و جواب بهینه را به فرم بسته به دست آورده ایم. همچنین یک مسئله بیشینه سازی بهره انرژی شبکه را طرح کردیم که در دو مرحله و با روش حل مسایل کسری، جواب های بهینه را به فرم بسته به دست آوردیم.